Ankieta Ewaluacyjna

Witajcie!

Od Dreamhaven minęło już trochę czasu, ale nasz nowy zespół ciężko już pracuje nad nową edycją naszego Festiwalu.

Jednakże, jak zwykle, do zrobienia dobrej DecHy wasza pomoc jest niezbędna. Dzisiaj chcemy Was poprosić o wypełnienie przygotowanej przez nas ankiety ewaluacyjnej, która pomoże nam określić niedociągnięcia i problemy!

Ankietę znajdziecie: TUTAJ

Program

Krótko, zwięźle. Program na 2017 dostępny na naszej stronie – zwróćcie uwagę na te kilka punktów, które wymgają zapisów przed festiwalem.

lub dla tradycjonalistów Rożek przygotowała także tabelkę w excelu, do obejrzenia tutaj

Zapisy na Dreamhaven 2017: finisz.

Panie i Panowie!

Oficjalnie dotarliśmy do końca zapisów na DH 2017!

Jeśli ktoś nie otrzymał potwierdzenia to znaczy, że nie ma go na liście – dzisiaj wieczorem będziemy sprawdzać jeszcze raz przelewy.
Jeśli sądzisz, że powinieneś mieć maila a go nie masz – skontaktuj się z nami jak najszybciej!

Osobiście chcemy także poświęcić chwilkę, aby podziękować wszystkim, którzy postanowili się zapisać. Rok w rok odkrywamy na nowo, jak wiele osób chce przyjechać na DH (po raz pierwszy, lub któryś z kolei). Jest nam niezwykle miło, że postanowiliście spędzić swoje larpowe wakacje właśnie z nami!

/Zespół DH

Koszulki Dreamhaven!

Czekaliście i są! Koszulki Dreamhaven i Stairway to Heaven już są dostępne. Mamy pełną rozmiarówkę i kilka dostępnych kolorów dla koszulek konwentowych, a oprócz tego można też mieć własny, osobisty nick na plecach.

Koszulka DH jest w cenie 30 pln, StH – 40. Napis to +5 pln. Zamówienia będziemy zbierać do 23/06 a koszulki będą do odbioru na DH.

Łapcie je tu: https://goo.gl/forms/D9OkngdLWYrkwS933

Żeby zamówić dwie – trzeba wypełnić ankietę dwa razy – na szczęście jest krótka 🙂

Punkt Programu – „#Feminizm”

“#Feminizm”, prowadząca Ida Pawłowicz

Wokół idei feminizmu krąży wiele mitów i pseudonaukowych teorii rozpowszechnianych przez przeciwników egalitaryzmu. Feministyczne poglądy sprowadzane są też przez pewne środowiska do poziomu banałów. To co zaprezentuję Wam podczas Dreamhaven dalekie jest od obu skrajności. Gry będą dotyczyć tematów ważnych, budzących żywe emocje i bardzo dobrze zbadanych. Nie spodziewajcie się agitacji politycznej – przyjdźcie coś przeżyć. Tu się gra w larpy!

Antologia #Feminism została napisana przez Dziewczyny z 11 różnych krajów. W sumie to 34 gry, które przeznaczone są dla 3 do 5 uczestników, trwają do godziny i nie wymagają skomplikowanych rekwizytów.
Scenariusze dotykają szerokiego spektrum tematów. Są gry lekkie i komediowe, mówiące o kulturze selfies. Są gry ciężkie i poważne, mówiące o przemocy domowej.

W trakcie naszych spotkań wybierzecie sami, w których z nich macie ochotę zagrać. Opisy wszystkich scenariuszy znajdziecie na oficjalnej stronie projektu #Feminism.-https://feministnanogames.wordpress.com/2016/04/05/larp-
descriptions/

Punkt Programu – „VeryNanoLoveLarpGayGames”

“VeryNanoLoveLarpGayGames”, Piotr Milewski

We’ll stand around forever
regardless of time or weather
ordering drinks at the bar
Looking for love and getting
nothing that’s worth regretting
but wondering why we travelled so far

To speak is a sin
You look first, then stare
and once in a while
a smile, if you dare

Tennant / Lowe, „To speak is a sin”, LP „Very”, 1992

Seria nanolarpów i freeformów inspirowanych tekstami piosenek legendarnego duetu Pet Shop Boys. Gry są próbą przeniesienia larpowe medium atmosfery przenikającej tekstów utworów z płyty „Very”, wydanej w jednym ze szczytowych momentów epidemii dżumy XX wieku.
W tej chwili gotowe są 3 gry i zachęcam innych autorów do stworzenia kolejnych.

Byłoby fajnie, gdybyście przed grą posłuchali (lub przynajmniej przeczytali teksty) utworów „To Speak Is a Sin”, Dreaming of the Queen” i „Young Offender”. Ale wystarczy otwartość na grę w mroczno-tęczowych klimatach.

Punkt Programu – “San Escobar: droga do raju”

“San Escobar: droga do raju” Łucja Mańk, Anna Kowalska, Aleksandra Bromblik

El Generalissimus z zadumą wpatrywał się w morze. Siedział w swoim ulubionym bambusowym fotelu bujanym, na kolanach trzymając ukochanego mopsa Kiwi. Drapał go za uszkiem, a pies, cicho powarkując, zawzięcie gryzł poręcz.
„Ciekawe, czy dopłyną na czas” – zastanawiał się przywódca Wielkiego San Escobar. Już za dwa dni miał się odbyć uroczysty raut, na którym miał przywitać wspaniałą delegację z zamorskiego zaprzyjaźnionego kraju, Polonii Maiestaticae. Ponoć na czele delegacji miał się pojawić sam Waldemar Misierewicz! Cóż za zaszczyt! I jaka okazja na ubicie świetnego interesu. Może da się namówić na wspólną inwestycję – budowanie sieci podwodnych hoteli?
Nagle psu skończyła się poręcz, a rozjuszony jej brakiem hapnął generała w nadgarstek.
– Ożesztynaczelnykozojebco!! – wrzasnął rozwścieczony generał. Mops szczeknął. Cichutko uchyliły się drzwi.
– Pan mnie wołał, generale? – zapytał usłużnie premier, Jose Arcadio Morales.


Tymczasem w Naczelnym Więzieniu o Zmiękczonym Rygorze Benito El Toro płynęło kolejne, leniwe popołudnie. , jak zawsze kręciły się interesy, tyle że bez broni i prawdziwej gotówki. Coralia z Havaną grały w karty o cygara, Ramirez i Alejandro grali w statki (wszystkie załadowane koką), a panienki z burdelu Mamma Mia rywalizowały o zwiędłe wdzięki przejrzałych mafiosów. Ale nagle z hukiem otworzyły się drzwi: Stary Pello z dumą wprowadził nowego więźnia. A był to nie byle kto – Benito Almondo, wierny towarzysz legendarnego Antonio Macadamii, który od kilku lat prowadził swoją ciągle rosnącą grupę zwolenników do obalenia obecnego ustroju.
Dość już rządów pasibrzuchów, pseudo-intelektualistów i emocjonalnych hipsterów! Nadszedł czas prawdziwych ludzi, którzy nie boją się niczego! Oto nadchodzi rewolucja!! – krzyknął Benito na wejściu.
Stul ryj, kretynie, Samara śpi! – warknął cicho Stary Pello. Dobrze wiedział, że przerwanie popołudniowej drzemki naczelnej klawiszce może się źle skończyć, również dla niego.
Witamy, witamy – serdecznie przywitał nowego politycznego Maurizio Stachetto.
Te, minister, suń się, polityczny idzie! – odsunął nogą leżącego na ziemi byłego ministra infrastruktury i transportu, Daewoo Lanosa, który po ostatniej nieudanej próbie samobójczej pogrążył się w depresji i tylko leżał na ziemi, udając, że śpi.
Może kieliszeczek? – zapytał Maurizio, podsuwając pod nos nowemu nalewkę bananową na polskim bimbrze, najlepszym, jaki do tej pory smakowała ta wyspa, oczywiście zupełnie nielegalnym. – Aaa, bananowa, nie odmówię – uśmiechnął się Benito.

“San Escobar: droga do raju” to satyryczny larp polityczno-sensacyjno-obyczajowy, dziejący się w mitycznym kraju San Escobar. Pojawią się w nim elementy narodowo-wyzwoleńcze, relacje z obcymi mocarstwami, a także miejscowe wierzenia i zwyczaje. Zapraszamy do bananowej republiki, w której króluje El Generalissimus (i jego mops), na każdym rogu stoi niewiarygodnie bogaty przywódca mafii z cygarem w ustach, a hymnem narodowym jest Macarena. Możecie też liczyć na sporą dawkę absurdu, wątki szpiegowskie, wielki raut, bajecznie kolorowe drinki z palemką i wielkie okulary przeciwsłoneczne. Zapraszamy do rzeczywistości alternatywnej w San Escobar!

UWAGA Na grę będą obowiązywały wcześniejsze zapisy (przez formularz oraz wydarzenie na FB)